ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας

σε συνεργασία με το Σύλλογο Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Δράμας

 

Παρουσίαση Ποιητικής Συλλογής

«Η ΚΑΤΑΦΑΝΗΣ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ ΤΩΝ ΦΩΝΗΕΝΤΩΝ»

της Πολύνας Γ. Μπανά

 

Τετάρτη 7 Μαρτίου στις 20.00

ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΒΑΛΑΚΟΥ

MΠΑΝA_ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ_KABALA (8) (2)

Η Δημοτική Θεατρική Κοινωφελής Επιχείρηση Καβάλας (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ), σε συνεργασία με το Σύλλογο Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Δράμας παρουσιάζουν την πρώτη ποιητική συλλογή της Πολύνας Γ. Μπανά «Η ΚΑΤΑΦΑΝΗΣ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ ΤΩΝ ΦΩΝΗΕΝΤΩΝ», την Τετάρτη 7 Μαρτίου στις 8 το βράδυ στο θέατρο Αντιγόνη Βαλάκου.

Την ποιητική συλλογή της Πολύνας Γ. Μπανά «Η ΚΑΤΑΦΑΝΗΣ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ ΤΩΝ ΦΩΝΗΕΝΤΩΝ» από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν (α΄ έκδοση : Ιούνιος 2017 και β΄έκδοση: Νοέμβριος 2017) θα παρουσιάσουν η ποιήτρια Γεωργία Τριανταφυλλίδου και ο συγγραφέας Κοσμάς Χαρπαντίδης.

Ένας χωρίς επιτηδεύσεις θεατρικός λόγος που διακρίνεται από σαρκασμό και ποιητική ειρωνεία για όσα ά-λογα συμβαίνουν γύρω μας.

Ποιήματα από τη συλλογή θα διαβάσει η ηθοποιός Θεανώ Αμοιρίδου.

Η τσελίστρια Βάσω Ζήσου θα ερμηνεύσει πρωτότυπη μουσική του συνθέτη Δημήτρη Δοξάκη.

Είσοδος Ελεύθερη.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας 2510. 220876 – 7 ώρες γραφείου.

ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ  

Η Πολύνα Γ. Μπανά γεννήθηκε το 1968, στη Δράμα, όπου και κατοικεί. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Νομικής της Σχολής Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Α.Π.Θ. καθώς και του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ.. Είναι Δικηγόρος και, συγχρόνως, νομική σύμβουλος του Δήμου Δράμας. Έχει μελετήσει, επίσης, τη γαλλική γλώσσα και λογοτεχνία (Diplôme d’ Études Françaises-2ème  degré, Οption: Littérature) καθώς και την ιταλική γλώσσα (Diploma di Lingua Italiana). Ολοκληρώνει, σήμερα, τις μεταπτυχιακές της σπουδές στον τομέα της Τοπικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Δραστηριοποιείται, με την ιδιότητα της προέδρου του Δ.Σ. του σωματείου «Σύλλογος Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Δράμας», επί σειρά ετών, στη διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων και δράσεων. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και ιστολόγια. Αυτή είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή.

ΔΗΠΕΘΕ_ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ (1) (1)

Αποσπάσματα κριτικών:

«Το βιβλίο “Η καταφανής εξωστρέφεια των φωνηέντων” είναι ένας χωρίς επιτηδεύσεις ποιητικός λόγος που εξαρχής αποκαλύπτει την πρόθεση της ομιλούσας φωνής να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ενός ποιήματος εν προόδω με τα υλικά μιας αφηγηματικής αυτοεξομολόγησης σε τόνο και ύφος ειρωνικό και αυτοσαρκαστικό. Θα έλεγα μάλιστα ότι αν σ’ αυτά τα χαρακτηριστικά προσθέσουμε και την εντέχνως κρυπτόμενη λεπτή ευαισθησία της ποιήτριας, τότε θα μπορούμε να μιλάμε χωρίς δισταγμό για ένα μίγμα ποιητικής πρωτοτυπίας…….Εν τέλει, η ποίηση που ακροπατεί, που δεν επαίρεται, που ξέρει να σέβεται τις λέξεις και τον εαυτό της, θέλγει.»

Αποσπάσματα από το σχετικό κριτικό κείμενο του Μάριου Μιχαηλίδη, ποιητή και πεζογράφου, στο ψηφιακό περιοδικό λόγου και τέχνης «BOΟKPRESS» (05/11/2017).

«Η συλλογή της, η οποία έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον, περιλαμβάνει 35 ποιήματα γραμμένα με προσωπικό ύφος και μια ιδιαίτερη τεχνική που κάνει την ποίησή της ευδιάκριτη από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Η τεχνική αυτή συνίσταται στην λιτότητα της έκφρασης, την αμεσότητα, την ειλικρίνεια, τον ρεαλισμό και συχνά τον αυτοσαρκασμό. Ο λόγος της εξωστρεφής, όπως υποδηλώνει και ο τίτλος του βιβλίου, θίγει κοινωνικά, αλλά και υπαρξιακά θέματα ασκώντας κριτική και καυτηριάζοντας τα κακώς κείμενα…..Ο χρόνος φαίνεται να απασχολεί την ποιήτρια……Ο χρόνος εγείρει φυσικά και τα υπαρξιακά ζητήματα. Κι εκεί η ποίηση της Πολύνας Μπανά γίνεται υπαρξιακή, θίγει πανανθρώπινα προβλήματα και αποκτά ένα διαφορετικό βάθος..…. Μιλώντας γενικά για την ποίηση της Πολύνας Μπανά θα έλεγα  ότι διακρίνεται για την πρωτοτυπία της, την ευαισθησία, αλλά και την ρεαλιστική ματιά στα πράγματα. Ακόμα κι όταν μιλάει για τα αισθήματά της αποφεύγει τις λυρικές εκφράσεις, η ποίησή της βρίσκεται στον αντίποδα του λυρισμού, είναι σαρκαστική, εξομολογητική και κυρίως βιωματική. Κυρίαρχο ρόλο παίζουν η μνήμη, η αίσθηση του θανάτου, το μάταιο των ανθρώπινων πράξεων, οι αναμνήσεις των παιδικών χρόνων. Διαπνέεται επίσης από  μια έντονη φιλοσοφική διάθεση, αλλά και χιούμορ που κάνει την γραφή της παιγνιώδη και έξυπνη. Η οικονομία του λόγου όμως είναι η μεγάλη της αρετή. Η ποιήτρια επιλέγει και μετράει προσεκτικά τις λέξεις, δεν λείπει, ούτε περισσεύει καμία..….Εξωστρεφής, καταγγελτική, αλλά ταυτόχρονα τρυφερή και νοσταλγική η Πολύνα Μπανά μας αφηγείται τα βιώματά της μ’ ένα δικό της ποιητικό ιδίωμα. Αυτή είναι και η ιδιαιτερότητά της. Έχει ταυτότητα που διακρίνεται με την πρώτη ματιά, κάτι που λείπει από τους περισσότερους σύγχρονους ποιητές. Δεν σε κουράζει αντίθετα σε αιφνιδιάζει και σε αφοπλίζει με την ειλικρίνεια, τον ευρηματικό της λόγο και τον αυτοσαρκασμό της.»

Αποσπάσματα από το σχετικό κριτικό κείμενο της Κατερίνας Καριζώνη, ποιήτριας και πεζογράφου, στο ψηφιακό περιοδικό λόγου και τέχνης «Fractal” (Τεύχος 42)

«Η πρώτη ποιητική συλλογή της Πολύνας Μπανά είναι μια εξομολόγηση που γοητεύει με την ευθύτητά της, την εμπνευσμένη τέχνη της και τη λιτή όσο και εύστοχη τεχνική της. Με τον ιδεογραμματικό τρόπο γραφής της, δημιουργεί μια μεγάλη απόσταση ανάμεσα στο εγώ που περιγράφει ή αφηγείται και το εγώ στον καθρέφτη που μας τρομάζει, δύο πρόσωπα/προσωπεία που παλεύουν να μας αφυπνίσουν. Είναι ένα ποιητικό βιβλίο που θα κατακτήσει όλους τους προσεχτικούς αναγνώστες του.»

Απόσπασμα από το σχετικό κριτικό κείμενο της Ζωής Σαμαρά, ποιήτριας και Ομότιμης Καθηγήτριας του Α.Π.Θ, στο περιοδικό λόγου και τέχνης “ΔΙΟΔΟΣ 66100” (τεύχος 13, Φεβρουάριος 2018)

«Ας μην παραβλέψουμε όμως και την τόλμη με την οποία η ποιήτρια προσπερνά κάθε προηγούμενη στιχουργική τοποθέτηση στο χώρο της ελευθεροστιχίας, υιοθετώντας μία πολυκύμαντη στοίχιση. Λέξεις και ημιστίχια μένουν μόνα, ακανόνιστα ως προς τη γραμμική διατύπωση του στίχου , μετέωρα. Έτσι, αισθητοποιείται μία διαρκής  κίνηση που διαπνέει τη στιχουργία της και ταυτόχρονα με πειραματική διάθεση και μία “οπτική” ειρωνεία αναζητά νέες διαδρομές έκφρασης.»

Απόσπασμα από το σχετικό κριτικό κείμενο του Δήμου Χλωπτσιούδη, κριτικού ποίησης και φιλολόγου, στο περιοδικό για την τέχνη και τη ζωή «ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ» (τεύχος 57, Δεκέμβριος 2017).